Zębice Wrocławskie (Przystanek Kolejowy)

Zębice to wieś w gminie Siechnice, leżąca 15 kilometrów na południowy-wschód od Wrocławia. Funkcjonuje w niej przystanek kolejowy 'Zębice Wrocławskie’, położony na linii nr132. Zatrzymują się tutaj pociągi osobowe Kolei Dolnośląskich i Przewozów Regionalnych (średnio 43 zatrzymania pociągu na dobę), natomiast pociągi wyższych klas przejeżdżają przez Zębice bez zatrzymania. Sąsiednie stacje i przystanki to: Święta Katarzyna (3,7 km w stronę Wrocławia) i Lizawice (5,3 km w stronę Opola). Według danych z 2024 roku z przystanku w Zębicach Wrocławskich korzystało średnio 300-499 pasażerów na dobę. Bezpośrednio z Zębic można dojechać m.in. do: Wrocławia (14 minut), Oławy (11 minut), Brzegu (30 minut), Opola (60 minut), Kędzierzyna-Koźla (2 godziny) i Raciborza (2,5 – 3 godziny).

Obecny kształt przystanku w Zębicach to pokłosie remontu linii Wrocław-Opole z lat 2004-2008. Układ w Zębicach jest bardzo podobny do sąsiedniego przystanku w Lizawicach, tzn. 2 betonowe perony o długości około 200 metrów, rozdzielone szosą (ul.Bolesława Prusa w Zębicach, która kawałek na północ styka się z DK94). Peron 1 obsługuje pociągi w stronę Wrocławia, a peron 2- w stronę Opola. Przejście z jednego peronu na drugi możliwe jest jedynie wspomnianą szosą, gdzie na czas przejazdu pociągu zamykają się automatyczne bariery. Wejścia na perony dostosowane są dla osób niepełnosprawnych. Na każdym z peronów są po dwie zadaszone wiaty, a także ławki, tablice informacyjne, oświetlenie i nagłośnienie.

W odróżnieniu od innych dolnośląskich wsi- stacja w Zębicach w czasach 'niemieckich’ i PRL-owskich nigdy nie była istotna dla ruchu towarowego. Nie było bocznic, jedynie skromny plac ładunkowy, a obiekt już kilkadziesiąt lat temu został zdegradowany do rangi przystanku. Budynek dworcowy (rozebrany w 1982 roku) był mały, podobnie nastawnia, która po rozebraniu dworca pełniła rolę kas biletowych, aż sama została rozebrana. Ze starej infrastruktury pozostał jedynie niewielki, obecnie zdewastowany budynek szaletu (na tyłach peronu 2).

Przed II Wojną Światową (niemiecka wówczas) miejscowość nazywała się Sambowitz, w czasie wojny zmieniono nazwę na Seydlitzaue. Po wojnie, gdy Dolny Śląsk przeszedł w posiadanie Polski- szukano odpowiedniej nazwy. W Latach 1945-1947 miejscowość nazywała się Siedleczko, ale w 1947 roku zmieniono nazwę na Zębice. Podobnie zmieniano nazwy stacji kolejowej, ale w roku 1948 (z niewiadomych przyczyn) dodano do niej przyrostek „Wrocławskie” i tak już zostało do dziś. Zatem w miejscowości Zębice funkcjonuje przystanek kolejowy Zębice Wrocławskie, taka rozbieżność między nazwą miejscowości, a przystanku kolejowego jest w Polsce stosunkowo rzadkim przypadkiem, aczkolwiek całkiem niedaleko (stacja Smardzów Wrocławski) jest podobna sytuacja.

Same Zębice (o populacji 400 osób) są od północy połączone zabudową z inną wsią- Groblicami, które mają 700 mieszkańców. Ponadto z przystanku w Zębicach korzystają też mieszkańcy pobliskich innych wsi: Sulimowa (200 mieszkańców), Sulęcina (100 mieszkańców) i Grodziszowa (100 mieszkańców). Wzdłuż południowej strony przystanku i torowiska płynie rzeka Zielona, która około 1,5 kilometra dalej (w stronę Świętej Katarzyny) przepływa pod torowiskiem na północną jego stronę.

Z obu stron przystanku znajdziemy niewielkie, bezpłatne, nieutwardzone parkingi. Jeden (większy) jest po południowej stronie torowiska, przy początku peronu 2 (patrz ostatnie zdjęcie poniżej). Drugi jest po północnej stronie torów, przy skrzyżowaniu głównej szosy z ulicą Polną. Niestety w „szczytowe” dni często brakuje tutaj wolnych miejsc. Przy peronie 2 jest też parking rowerowy (tzw. wyrwikółka), ale większość osób woli przypinać rowery do barierek, prowadzących na perony.

Przystanek Zębice Wrocławskie – fotografie: